حاجی فیروز

سلام

پنج شنبه سوم اردیبهشت بود .داشتم اشعار شاملو با صدای زیبای خسرو شکیبایی را گوش میدادم .هوا بهاری بود من پشت رل گربه سگم بودم (پراید 141، چون جلوش به پراید و عقبش به بنز الگانس شباهت دارد دوستانم اسم گربه سگ را روی آن گذاشته اند ،بی ذوق ها ....)

فرمایش امام علی(ع) بود که در شادی و ناراحتی سری به قبرستان بزنید و من هم نیاز داشتم که سری به بهشت زهرا بزنم.

رفتم  قطعه هنرمندان . یکایک آنها را سلام دادم و یکایکشان را ،آنها که جدی بودند وآنها که شوخ .اما فرقی نمی کرد همه شان بودند بیسیارخودمانی. خسرو با ژرفای نگاهش می خندید.مثل تمام کسانی که به من این مرده متحرک علیک می گفتند.

و از آنجا سری زدم به سردخانه و مردشور خانه .

دو پسر خوش تیپ با هم گلاویز بودند و یکی از مردشور ها می گفت برادرند و یکی از آنها انگشت سبابه حاجی(یکی از خرپول های تهرانیکه سری هم به مکه و کعبه زده بود) را مرکبی کرده و چسبانده برِ کاغذ.

پیرمرد لاغر اندامی را هم آورده بودند و مرده شور می گفت حاجی فیروز بوده  وتنبک می زده و یکراست میره جهنم بدون پرسشش وکشش.

سومی هم یه دختر جوانی بود که انگار داشته میرفته مهمونی که یه ماشین بهش خورده بود و همون جا غزل خداحافظی را خوانده بود.

با خودم گفتم پس من«‌این مرده متحرک نیز جنازه ای هستم که فقط جسم نحیف خودم را دارم یدک می کشم . وگرنه من سالهاست مرده ام و بقول شاعرم

من ،ولی تمام استخوان های بودنم درد می کند....

و تا خانه این آمد ....

 

سرد خونه ی بهشت زهرا دیروز                     

 یه حاجی بود کنار حاجی فیروز

هردوتا شون تو خواب ناز بودن                      

  مثل دوتا بچه دراز بودن

این یکی چاق و سر و مور گنده                          

       اون یکی هم که استخوناش مونده

این یکی از خدا میگفت اون از حال                   

 راستی منم بودم دراز تو یخچال

 

یه لحظه ما صدایی رو  شنیدیم                         

 ملافه رو رو خودمون کشیدیم

صدایِ پایِ آدمیزاد اومد                                  

  حاجی میگف منکره ای داد اومد

مطمئنم نکیره و منکره                                     

 حاجی فیروز گفت بتمرگ ای خره

چته حاجی تو که گناه نکردی                          

 تو زندگیت که اشتباه نکردی

نگفتمت  تا زنده ای فول نکن                          

 صدای پای  مرده کشاس هول نکن

 

مرده کشا بودن جنازه داشتن                           

 تو سرد خونه اونو زمین گذاشتن

جا که نبود فریزرا پربودن                               

 مرده ها هم تو حال غرغر بودن

مرده ی نو ، دختری پا بخت بود                      

 مرده ی مرده بود خیالش تخت  بود

موبایل او رو ویبره در تلاش بود                      

 صدتا چوبم اگه میخورد دواش بود

چرا؟ واسه اینکه چه زنگ خوری داش             

هرکسی زنگ می زد دل پری داش

صدایی بود از اون طرف تو گوشی                   

ملوسکم عروسکم تو کوشی

یکی میگف موشی برات بمیرم                         

 یکی میگفت که مردتم اسیرم

یکی میگفت باید بریم به محضر                                  

 یکی میگف  عروسی هشت آذر

پسرای این روزا خیلی مفتن                             

چه چرت و پرتا توگوشش نگفتن

دخترای این روزا هم کم دارن                         

 احساس و عقل هردو بی هم دارن (فرعی)

دختره یه کمی حیا سرش بود                          

 هیچی نگف. دروغا  باورش بود                        

اما یهو امپی فور دختره                                               

  چه موزیکی هوش از سرت می پره

روشن شد و جنازه ها نشستن                          

 کف می زدن قفل غم و شکستن

کف می زدن حبیب حبیبی با هم                      

  اهلا و سهلا، نانسی اجرم

بیچاره اون دختره شرمنده شد                        

  لبای سرخش زرد بی خنده  شد

میخاس خودش رو پیش ما نبازه                      

گف چیه کل ام پی فور مجازه

              ***

اما حاجی خوبه یهو داد کشید                           

 به سر هر جنازه فریاد کشید    

این حاجی مثل بت زهر ما ربود                                  

  انگار که کرم داش. کمی بی قرار بود

میگف که معصیت داره کف زدن                      

تو آخرت اونا که شادن بدن

اونا که شادن جاشونه جهنم                              

 کف بزنین من لووتون می دهم

مسلمونه، اونی که درهم باشه                          

  تارک این دنیای پرغم باشه

ببر صدای اون زن لب شتر رو                         

  آی ایکپری خاموش کن ام پی فور رو

               ***

اما حاجی فیروز چه بشکن می زد                     

بشکن و بشکن و واسه من می زد

پا شد نشست قفل سکوت باز کرد                   

 به هرکی که کف می زد اعتراض کرد  

ملتی که با غم وغصه بیمه اس                          

  تو صلوات و کف چه نصفه نیمه اس      

کف می زنین درست حسابی باشه                   

/ 22 نظر / 23 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مهدی موسوی

سلام جناب مظفر عزیز این شعر عامیانه را که موفق نشدم کامل بخوانم اما پست رباعی های تلفن همراه را خواندم و لذت بردم مخصوصاً رباعی دوم

سیما

سلام اره بیشتر ماها مرده متحرکیم ... شعر رو خوندم جالب بود .... ممنون از دو استکان رباعیتون ...

فاطمه

به وقت گریه خودم را به وقت خنده تو را چکانده ام به زمین و رسانده ام به سما بلور بغض و سکوتم بیا و بشکن تو به یک تلنگر ناغافلم , همین حالا قضیه بر سر یک عمر زندگی با نوست اگر چه چانه زدم با تمام انسان ها هوای چشم تو کافی است تا بدل سازد مرا به سعدی و حافظ مرا به مولانا [گل]

اصغر عظیمی مهر

سر بر سینه ی بی پوستم بگذار مویرگهایم شقیقه ی طلایی ات را خونی می کند من تنها درختی هستم که میوه اش را در درونش می پرورد قلب من پرتقالی از خون است صورتم زرد است اگر هموطن رنگ پریده ی ماهم که موشکها از کنار گوشش گذشته اند شورشیان به کوهستان پناه می برند من به آغوش تو که هنوز آنقدر بزرگ نشده ام که گره روسری ات را محکم ببندی سلام . به روزم !

شکیبا

ناله ای بی منتها در سینه دارم /شاعری ،ره گم کرده ام بازم سلام.حاجی فیروز را خواندم ،چقدر خندیدم و چه زیبا نقادانه شعر گفتی.چه زیبا حرف دلها را شعر کردی.چقدر دلم میخواست شکرخند بودم تا از صدای گرم و آرام خودت میشنیدم تا خنده ام از ته دل ،گریه ام از سر شوق باشد.راستی نمیدانم چرا پای صحبت با تو که در میون میاد ،شاعر میشم.خط اولی رو الان گفتم ،چطوره؟؟برام بنویس.

ایر.نی شاپ

با سلام خدمت شما همکار عزیز ایا مایل هستی با ما تبادل لینک کنی؟ اگه مایلی ما رو با نام «بزرگ ترین فروشگاه خرید پستی ایرانیان» http://www.ironishop.blogfa.com لینک کنید و به ما خبر دهید تا شما را با چه نامی لینک کنیم پیشاپیش از همکاری شما متشکریم

سلام [گل] فوق العاده بود مثل هميشه

هما

خدا بهم گف برو شاعر بهشت اقدام شود رو، زیر برگه م نوشت

بانوی نیمه شب

درود این شعرتون بسیار عالی بود مثل "محکمه الهی" استاد خلیل جوادی بود. خسته نباشید جدا[پلک]

فائزه ای

جنس فروخته شده پس گرفته نمیشود.گل رز میگم.[گل][گل][لبخند] عالیه.