دنبال نگاه قدغن می گردم

هر چند غمی به سینه دارم مِدِنی                                  

از چشم سیاه کینه دارم مِدِنی

این زیپ دهانم مخواه باز شود                         

دستی که در این زمینه دارم مِدِنی*

 مدنی=میدانی

 

بر پنجره ها چشم بدوزم بپرد                             

ازچشم همیشه سینه سوزم بپرد

باید که دلم خانه تکانی بکند                               

می ترسم از این شبی فیوزم بپرد

 

هر شب که دل وآینه لبخند زدند                         

ترکیدگی و شکستگی بند زدند

وقتی که به یاد چشم تو خوابیدند                         

فردا به سکوت شاعرت گند زدند

 

بر آینه برق و رعد خواهم انداخت                       

حرف از تو عشق و عقد خواهم انداخت

امشب تو بیا عروس شو ، من داماد                               

من سفره ی عقد بعد خواهم انداخت

 

دنبال نگاه قدغن می گردم                                   

شاید که نه ، دنبال کفن می گردم

تا بوت و کفن درست کردم دیریست                 

تنها ، دنبال گور کن می گردم

 

من مانده ام و قلم ، ورق کم داریم                               

حاتم شده ایم و مستحق کم داریم

از دست دو چشم دلخوریم اما حیف                             

یک شر خر مست کله شق کم داریم

 

انگار که مستحق نفرین شده دل                      

دیوار سکوت و کهنه ی چین شده دل

با این همه تحقیر که چشمانش کرد

چندیست که سنگ پای قزوین شده دل

 

یک عمر وبال گردنت خواهد شد                     

او وصله ی ناجور تنت خواهد شد

آزادی تو اوین شود در خانه                

 امروز هر آنکس که زنت خواهد شد

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 20 بازدید